Loof, Mieke de

Mieke de Loof (1951), Vlaams schrijfster, socioloog en filosoof. Ze deed levenservaring op als wetenschappelijk onderzoeker, docent, chauffeur, dienster in een nachtkroeg en als Kyokushin-karateka. Voor haar boek Wrede schoonheid won zij De Diamanten Kogel 2010.

Zij won met de literaire, historische thriller Duivels offer (2004) de Hercule Poirot-prijs van dat jaar voor de beste Vlaamse misdaadroman. Mieke de Loof ontving de prijs, die voor de zevende keer werd uitgereikt, op de Boekenbeurs in Antwerpen. Een jury onder voorzitterschap van Pierre Darge van Weekend Knack, prees het winnende boek onder meer voor het subtiele taalgebruik, de intelligente opbouw en de overtuigende historische achtergrond van de thriller. In de Duivels offer beschrijft De Loof hoe de jonge spion Ignatz von Oszietsky in het Wenen van 1913 achterhaalt waarom een katholieke spion aan het Habsburgse hof sinds enige tijd onbetrouwbare informatie doorstuurt. Hij krijgt hiervoor een maand de tijd.

Ze schreef samen met haar vader, Jef de Loof, En niemand hoort je huilen (non-fictie, Kritak, 1982) over de gevolgen van een atoomoorlog.

Citaat uit Duivels offer:

“Maar ‘s avonds geldt in deze chique Kärtner Strasse een geheime code, die heel mannelijk Wenen kent: dames die aan de linkerkant van deze wondermooie winkelstraat wandelen – links als je van de Stefansdom komt – staan volledig ter beschikking. ‘s Avonds winkelen de mannen. Vinden ze de juiste waar, dan trekken ze zich terug in een van de vele kamertjes achter de gerespecteerde gevels. Peeskamertjes, door de zedenpolitie gecontroleerd op hygiëne en afwezigheid van portretten van prominenten. Niet op de woekerprijs die de meisjes ervoor moeten betalen.”

Werk: Duivels offer (2004); Labyrint van de waan (2006); Wrede schoonheid (2010).

p5rn7vb