
Gerhard Hormann
"De werkelijkheid is altijd oneindig veel gruwelijker
dan de fantasie van de schrijver"
Gerhard Hormann
(Rotterdam, 26 mei 1961) groeide op in Spijkenisse. Na de middelbare school ging hij in
Amsterdam wonen om daar te studeren. In 1988 studeerde hij af als planoloog, een jaar
later als politicoloog. Hij is getrouwd en heeft een zoon. Sinds 1987 woont hij in
Ridderkerk.
Vanaf 1983 is hij werkzaam in de journalistiek. Eerst als freelance verslaggever voor het
weekblad De Groene Amsterdammer en de Huiskrant, daarna als verslaggever in
vaste dienst bij het weekblad Aktueel. Voor dat blad interviewde hij een reeks
coryfeeën op het gebied van literatuur en film, waaronder Clive Barker, Paul Verhoeven,
Andrew Klavan, Michael Connelly, Jean-Claude van Damme en Harlan Coben. Sinds enige tijd
is hij tevens werkzaam voor het glossy maandblad Avantgarde.
"Ik word vaak vergeleken met Stephen King. Hartstikke aardig, maar die man schrijft veel betere boeken dan ik." |
Op zijn achtste schreef hij zijn eerste korte verhaal (Anneke en het spook). In 1987 won hij de eerste prijs in een door het filmtijdschrift Preview uitgeschreven horrorverhalenwedstrijd met het korte verhaal Waken. Drie jaar later won hij opnieuw een (sciencefiction) verhalenwedstrijd, nu een die was uitgeschreven door de Bibliotheek van Rotterdam rond het thema 'Rotterdam 2090'.
In 1996 debuteerde Hormann als thrillerschrijver met de roman Sporen
van angst, over de wanhopige speurtocht van een moeder naar haar spoorloos verdwenen
kind. De verschijning van het boek viel precies samen met de arrestatie van de Belgische
kindermoordenaar Marc Dutroux.
"Het
is de mens... Uiteindelijk is het altijd de schuld van de mens. Die is de
grootste plaag van allemaal." |
Een jaar later verscheen De plaag, over een mysterieuze epidemie die massale blindheid veroorzaakt. Voor de research van dat boek had hij o.a. een ontmoeting met een Afrikaanse voodoopriester en een blinde politieman.
Dubbel bedrog, is deels gebaseerd op zaak rond de beruchte
serieverkrachter die in 1995 actief was in Utrecht-Oost en omgeving en nooit is opgepakt.
Een grootscheeps dna-onderzoek naar
deze voortvluchtige man heeft nooit iets opgeleverd. Begin 2001 werd het
onderzoek naar deze man gestaakt, maar in oktober van dat jaar werd hij
opeens weer actief.
Nog voordat de serieverkrachter weer toesloeg, werd Hormann door de
Utrechtse politie benaderd naar aanleiding van tips dat de schrijver op de
verkrachter zou lijken. Dat kan volgens Hormann - 'Ik ben veel langer en had
in 1995 lang, donker krullend haar' - niet de enige reden zijn. Hij denkt
dat hij 'per ongeluk daderinformatie' in zijn boek heeft gestopt. Dat is
mogelijk, zegt de auteur, want hij heeft zich verdiept in studies over
serieverkrachters. Zo schrijft Hormann dat de serieverkrachter zijn
slachtoffers dagen schaduwt voordat hij toeslaat. Ook scheert het personage
zijn schaamhaar af om te voorkomen dat hij sporen achterlaat. 'Misschien
deed de serieverkrachter dat ook.' Hormann - die meedeed aan een
DNA-onderzoek en daartoe wangslijm moest afstaan - noemt de situatie 'krankzinniger dan in een boek'. De
politie is niet onbekend met het fenomeen: Richard Klinkhamer schreef in Woensdag
Gehaktdag over de moord op zijn vrouw die hij, zo bleek in 2000, in 1991
had vermoord. Hormann is evenwel géén verdachte, benadrukt de politie. Ook
Jacob Vis werd ooit als verdachte
verhoord door de politie wegens een realistische
beschrijving van een waargebeurde moord.
Terugslag gaat over een ambitieuze televisieverslaggeefster, Beatrijs Fricken, die een reportage over een oude moordzaak wil maken. Zes jaar eerder was de vrouw van Frans Karsten tijdens een winternacht opzettelijk doodgereden. Beatrijs merkt dat niet alles verloopt zoals ze had verwacht.
De duistering snijdt een religieus thema aan. Het boek gaat over
het dreigende einde der tijden, ofwel de ultieme strijd tussen goed en
kwaad. Door zijn ervaringen met de Utrechtse poltie had Hormann behoefte aan
een wat spirituelere invalshoek. Over dit boek zei hij: ’Het is razend
spannend en griezelig, alleen heeft het het kwaad in dit boek niet het
signalement van de Utrechtse serieverkrachter maar hoorns op zijn hoofd en
een staart.’ Het boek werd goed ontvangen in confessionele kring en ontpopte
zich tot zijn bestverkochte boek tot nu toe. Inmiddels is Hormann bezig aan
een tweede reli-thriller. Eind 2004 verscheen zijn eerste jeugdboek:
Meneer Melchior & Het Betoverde Bos, een verhaal vol dwergen, draken,
tovenaars en trollen. Daarmee is hij officieel de eerste thrillerauteur in
Nederland die zich aan een fantasy-boek heeft gewaagd.
Over Gramschap: een journalist krijgt van zijn geliefde een mysterieuze bandopname te horen. De volgende dag is ze spoorloos verdwenen. Een politieman stuit op een reeks gruwelijk verminkte dieren. Dan ontdekt hij dat het om veel meer gaat dan kwajongenswerk. Een tienermeisje wordt geplaagd door nachtmerries vol demonische rituelen en vlucht in haar eigen fantasiewereld. Maar ook daar blijkt ze niet veilig. Het is zes maanden, zes weken en zes dagen na de vorige maansverduistering. Boze krachten maken zich op voor een allerlaatste confrontatie tussen goed en kwaad.
In 2005 verschijnt het (jeugd)boek Meneer Melchior & Het Betoverde Bos.
"Wellicht het vermelden waard is de ontstaansgeschiedenis van het boek. Rechtstreekse aanleiding is het feit dat ik in november 2001 door de Utrechtse politie als 'verdachte' ben gehoord in de zaak van de Utrechtse serieverkrachter, op basis van mijn thriller Dubbel Bedrog (1999) over datzelfde onderwerp. Sindsdien heb ik geen letter meer op papier gekregen als het gaat om misdaadromans. Waarom? In eerste instantie zag ik het als een enorm compliment en objectief gezien is het dat nog steeds. Als doorgewinterde rechercheurs niet kunnen geloven dat jij zoiets achter je bureau verzint, dan doe je je werk goed. Maar al tijdens het derde radio-interview dat ik destijds deed, werd gesuggereerd dat ik zelf de politie had getipt dat ik de dader was om zo mijn boeken te promoten. Conclusie: als je in het nieuws bent, kan iedereen ongestraft van alles over je roepen.
Twee jaar later hield ik een lezing op een middelbare school in Spijkenisse en daar waren alle leerlingen in rep en roer. Het verhaal deed namelijk de ronde dat er een veroordeelde misdadiger op school zou komen. Zo gaat dat: in het eerste bericht ben je uitgenodigd op het bureau, in het tweede ben je van je bed gelicht en in het derde heb je een paar dagen vastgezeten.
Letterlijk de avond voordat ik in november 2001 op het politiebureau moest komen, was ik begonnen aan een vervolgverhaaltje voor de schoolkrant van mijn oudste zoontje. Door die affaire besloot ik daarmee verder te gaan. Misschien zat er wel meer in dan een feuilleton van zes velletjes. Het resultaat is een 159 pagina's tellend jeugdboek, een fantasy-verhaal over een jongetje dat leert toveren en ondertussen de belangrijkste les uit zijn leven leert. Geen moordenaars en verkrachters deze keer, maar alleen draken, dwergen, trollen en tovenaars. Het enige waar ik deze keer van beschuldigd zou kunnen worden, is dat ik een graantje mee probeer te pikken van de Harry Potter-hype, hoewel het verhaal er in de verste verte niet op lijkt.
Mijn persoonlijke genoegdoening, of eigenlijk zou je het meer een knipoog moeten noemen, is dat ik de gevaarlijkste en meest naargeestige plek in het boek genoemd heb naar de rechercheur die mij destijds heeft ondervraagd: Valkhof. Die plek heet in het boek 'Valkhove' of 'Falkckhoef'. Dankzij hem ben ik kinderboekenschrijver geworden en schrijf ik misschien wel nooit meer een normale thriller. Ik heb het boek - waarvoor ik nog geen uitgever had toen ik het schreef - met ontzettend veel plezier gemaakt, dus ik zou hem inderdaad dankbaar moeten zijn." (Gerhard Hormann)
Werk: Sporen van Angst (1996); De
Plaag (1997); Dubbel Bedrog (1999); Terugslag (2002);
De duistering (2004); Gramschap (2005).
Overig: Een tweede huis (2004); Meneer Melchior & Het
Betoverde Bos (jeugdboek, aangekondigd)
| Favoriete auteurs:
Stephen King, Andrew Klavan, Michael Connelly, Robert Kaplan Boeken: True Crime (Andrew Klavan), De Talisman (Stephen King/Peter Straub), De Dichter (Michael Connelly) Films: Seven, Jacobs Ladder, Twelve Monkeys, Titanic Muziek: death metal, punkrock, hiphop, new wave Bands: Crematory, Onyx, VNV Nation, Hammerfall Televisie: Millennium, X-Files Hobbys: lezen, video (dvd), muziek Uitgaan: bioscoop en elk pizzarestaurant in de wijde omtrek Vakantie: kamperen Favoriete websites: amazon.com, Internet Movie Database, stephenking.com |
![]() |