Patrick Conrad

Niets heeft belang. Alles vergaat. Alles verpulvert. Er is gewoon geen toekomst en het verleden bestaat uit niets. Wie vandaag niet wil indommelen, moet zich enkel met het zwellend hart door de passie laten leiden.

uit: Limousine

Patrick Conrad (1945), Vlaams dichter, scenarioschrijver, regisseur en schrijver van (misdaad)romans. Hij was een van de stichters van het befaamde Antwerpse dichtersgenootschap The Pink Poets. Hij heeft drie films gemaakt, waarvan Mascara (met Charlotte Rampling de bekendste is). België was hem al snel te klein en hij woont een groot deel van zijn leven in de Provence.

In het misdaadgenre schreef hij de zogenaamde L-trilogie: Limousine, Louisiana en Luwte, een reeks met de Antwerpse adjunct-commissaris Pol Courtois in de hoofdrol. Conrads stijl wordt gekenmerkt door zwarte humor en soms gruwelijke beschrijvingen.

"Luwte drijft op een spel met de talrijke clichés van het misdaadgenre: de aan lager wal geraakte ex-speurder Pol Courtois gaat in zijn blinde begeerte voor de jeune femme fatale Lee (Engels voor 'luwte') als 'een geprogrammeerde moordmachine' voor de maffiabaas daddy Harry Lomax werken en wordt langzaam maar zeker in een draaikolk van moord en bedrog gezogen." (Kristoff Tilkin in Humo.)

Ik denk en leef als een kunstenaar. Ik laat mij leiden door mijn impulsen en verlangens, ook al weet ik dat ik daardoor vaak dingen kapotmaak. Ik ben een dolle hond die altijd maar verder op zoek naar een beetje geluk in het leven. En als ik dat geluk eenmaal heb gevonden, heb ik de gewoonte het kapot te slaan. Ik laat een spoor van ruïnes achter me. [...]

Ik heb een vreselijke angst om weg te zakken in een dagelijkse sleur, omdat die mijn creativiteit aantast. Ik zou geen boeken kunnen schrijven als mijn leventje ordelijk en georganiseerd verliep.

interview in Humo, 17 oktober 2000

"Op de Franse duinen schakelt Conrad in een onverwachte maar geslaagde overdrive: personages zijn herleid tot hun cartooneske essentie, overvloedige dialogen smoren sporadische breedsprakigheid in de kiem, de plot vertoont bijwijlen surrealistische trekjes. Het motto van Virginia Woolf, Life is a dream. / The dream that kills us, verraadt dat het draait om de magische maar tevens gevaarlijke aantrekkingskracht van het verleden op weinig standvastige lui. Na de dood van Ron Ferry, de prins van de Vlaamse pop, raakt het Grand Hôtel des Bains op de Franse duinen in de ban van een reeks onverklaarbare overlijdens, alsof spoken uit een glamoureus verleden besloten hebben enkele melancholieke hotelgasten slasher-gewijs uit hun lijden te verlossen. Tot het mysterieuze dagboek van Ferry opduikt in de catacomben van het hotel en de slapstick van de speurders plaatsmaakt voor een subliem niets-is-nog-wat-het-lijkt-spelletje. De roman baadt in neonlicht, en de weemoedige klanken uit een oude Wurlitzer en de geur van goedkoop parfum zijn nooit ver weg." (Kristoff Tilkin in Humo.)

Werk: Limousine (1994); Louisiana (1996); Op de Franse duinen (1998); Luwte (1998); Good Morning Hoboken (1999); Cargo (2000); Starr
In de Humo 43, 2000 stond een interview met Patrick Conrad, zie rubriek 'boeken.'